الهیات در اکنکار

الهیات در اکنکار
اکنکار بر خلاف برخی از مکاتب بزرگ معنوی - دینی که معتقد است در این عالم دوازده طبقه و در هر طبقه خدای وجود دارد. خدای هر طبقه حاکم و فرمانروای ان جهان است. طبقه اول که جهان فیزیکی است همین جهانی است که ما در ان زندگی می کنیم و پست ترین طبقه است. و خدای حاکم بر ان نازلترین وضعیفترین خداست. در عوض طبقه دوازدهم بهترین جهان و خدای ان نیز کامل و قدرت محض و حیات و علم او تام است. خدای طبقه اول کل لیرانجان ، صاحب قطب منفی عالم هستی است و خدای طبقه دوازدهم، سوگماد صاحب قطب مثبت عالم هستی است.
الف) کل لیرانجان
حکمران جهان فیزیکی، موجودی که قدرت منفی در دست دارد. موجود مقتدر جهان فیزیکی مظهر تجلی منفی خدا، قدرتی که به جریان میافتد تا جهان های مادون را نگهداری نماید. جهانی که ارتعاشاتش حالات خشن ماده رانشان می دهد. خلقت و خدای جهان مادی. خدای جهان هیچ. خدای بالای نیستی مظهر منفی گری.(پال توئیچل-واژنامه- 1380:128) پال توئیچل زمانی که می خواهند جایگاه خداوند یکتای ادیان بزرگ را در تقسیم بندی مشخص کنند چنین میگویند: قوانین قدرت منفی –کل لیرانجان- را به عنوان قانون طبیعت می شناسیم. همانطور که بر ما روشن است او تدوین کننده قوانین طبیعی است به این علت که او افریننده و پروردگار جهانهای فیزیکی است او پروردگار انجیل، یهوه عبریها و مسیحیان والله محمدیها است. او براهما ودانتیست و عملا خداوند همه ادیان و مذاهب است.(پال توئیچل-سرزمین دور، 1379: 207)
پال توئیچل اذعان میدارند که هر وقت، کسی تصور کند که با خدا تماس پیدا کرده و خدا درخواستی را که جنبه مادی داشته، اجابت نموده است. باید این را بداند که این تماس با کل لیرانجان خدای منفی و خالق جهان های تحتانی است که در برخی موارد می تواند درخواست ادمیان را اجابت کند. این شگردی است برای فریب دادن شخص متقاضی ، زیرا او میباید در قبال هر انچه کسب کرده است بهایش را بپردازد حال به هر ترتیبی که می خواهد باشد. این قانون کارما یا علت و معلول است.(پال توئیچل- اکویدیا-1380: 124) او هنگامی که خداوند مسلمانان را -یعنی همان که او را کل لیرانجان نامیده است- تعریف میکند. مجبور به یک عقب نشینی استراتژیک می شود. و با احتیاطی وافر اینچنین میگوید: الله، نام خدای مهربان مسلمانان است. اگاهی برتری که مسلمین تحت این عنوان میشناسند. وسیله ای برای رسیدن به خداوندگار سوگماد است.(پال توئیچل-واژنامه-1380: 12) پال توئیچل معتقد است خدای مسلمانان تنها وسیله ی است برای رسیدن به سوگماد، بلکه هدف اصلی همان سوگماد است نه چیز دیگر.
در مکتب اکنکار عقیده بر آن است که هر گاه خداوند تمام ادیان ابراهیمی -از جمله اسلام- درخواست بنده ای را اجابت می کند متمسک به شگردی شده تا فرد درخواست کننده -در مقابل هر آنچه کسب کرده- بهای بپردازد. پال توئیچل به واسطه این ادعای بدون دلیل و مدرک خدای ادیان بزرگ را محدود ترین و بی اختیارترین خدا معرفی میکند و در مقابل خدای برتر را، خدای اکنکار –سوگماد- لقب میدهد. بدون بیان هیچ دلیل مستدل!
ب) سوگماد
در مقابل خدای ادیان ابراهیمی خدای اک وجود دارد. پال توئیچل سوگماد را اینچنین معرفی میکند: بی شکل، همه جا حاضر و ناظر، اقیانوس عشق و رحمت، تمام زندگی از او جریان می یابد. تمام راستیها، حقائق، اندیشه ها، عشق قدرت و تمام خدایان نواحی عالم مظهر او هستند. او به هر شکلی که در مراحل مختلف خلقت ایجاب کند در می اید. ولی هیچیک از این اشکال تمامیت او را نشان نمی دهند. زیرا که او همچنان بی شکل می ماند. غیر مشخص او در همه عالم گسترده است. جوهر هستی حیات کل خدای متعال آنچه که اوست و کلیتی که در اوست. لذا هیچ نامی نمی توان بر او نهاد مگر نام شاعرانه وعارفانه خدا. شکل بی شکل که متضادی بر او وجود ندارد. هر چه مخالف در عرف باشد در خود اوست. او دلیل بر این است که هیچ سفیدی بدون سیاهی وجود ندارد و هیچ شکلی جدا از خلا تصور نشود. او درونی دارد به نام (میزگونا) که چنین می گوید. او فاقد چند وچون است و درباره اش نمی توان چیزی گفت و به هر چیزی اندیشید و تجلی بیرونی به نام (ساگونا) که نمی توان حقیقت جاویدان را بر او نهاد.(پال توئیچل-واژنامه،1380: 232)

منبع:

http://www.adyan.porsemani.ir/node/1567