تاریخچه اکنکار

متن مـقـدس عرفان اکنکار، شریعت کیســوگماد نام دارد. اما مروج اصلی تعالیم اکنکار، آثار پال توئیچل است. در کتابهایی همچون: «اکنکار کلید جهانهای اسرار»، «سرزمینهای دور» و«دفترچه معنوی»، «اکویدیا دانش باستانی پیامبری»، «دندان ببر» و آثاری از هارولد کلمپ، رهبر و استاد حق در قید حیات اکنکارـ نظیر «هنر رؤیابینی معنوی»، «نسیم تحول»، «از استاد بپرسید». مطابق آنچه در سایت رسمی اکنکار آمده، اعضایآن اکیست ها، در یکصد کشور دنیا پراکندهاند و تعداد آنها بیش از هشتادهزار نفر است.

این فرقه در ایران نیز طرفدارانی دارد ضمن اینکه حدود شصت کتاب از اکنکار در بازار نشر ایران به طبع رسیده است.
پال توئیچل در معرفی مکتب اکنکار می گوید: من رهبر معنوی جهان هستم. قبل از من، 970 استاد دیگر وجود داشته اند که در طول تاریخ حیات بشر همواره مردم را به سوی اک راهنمایی میکردند و می گویند اکنکار بهترین و البته تنهاترین راه رسیدن به خدا و اقالیم بهشتی است.
پیروان و حامیان اکنکار، آیین خود را طریقی عرفانی برای جویندگان و عارفان حقیقی پروردگار میدانند، که حتی میتوان از آن به عنوان علمی کاملا دقیق برای یافتن ذات برتر در کائنات یاد کرد. اکنکار مدعی است که نزدیک ترین مسیر به سوی خداوند است و مدعی است که ماهانتا(استاد زنده اکنکار) توسط سوگماد(خداوند) انتخاب میشود. و هر استاد زنده اک، جانشین خود را تربیت میکند.

از اینرو، بررسی و کنکاش در مبانی نظری و دستورالعملهای اکنکار خالی از لطف نیست. اما قبل از هر چیز باید گفت که بر اساس گزارشهای گوناگونی که دوستان، خانواده و طرفداران پال توئیچل ارائه دادهاند و نیز آنچه به نظر تلاش آگاهانه پال توئیچل بـرای پـرده بـرداشـتـن از جـزئـیـات زندگی خــصـوصـیاش است، این جزئیات در نظر هواداران اکنکار رازآلود پنداشته میشود. حتی رهبر فعلی اکنکار، هارولد کمپ نیز با بیان این که «توئیچل عاشق زندگی خصوصیاش بود» تصدیق میکند که توئیچل با بیان زندگی خصوصیاش سعی کرده آنهایی را که به مطالعه زندگی وی میپردازند، به بیراهم ببرد.
پال توئیچل فعالیت کاریش را باروزنامهنگاری شروع کرد و با نامهای مختلف برای نشریات دورهای گوناگون قلم میزد. در همین زمان بود که به توضیح و تبیین گروههای گوناگون دینی پرداخت. وی از طرق نوشتههایش در نشریات دورهای گوناگون و نامههایش به مردم، از جمله همسر دومش، گیل آتکینسون به معرفی اکنکار به دنیا پرداخت و خود را به عنوان نهصد و یکمین استاد اک معرفی کرد.
او مدعی شـد کـه تـعـالیمی از اساتید وایراگی اک دریافت کرده که از جمله آنها یک راهب تبتی به نام ربازار تارز بود. اکنکار به طور رسمی در 22 اکتبر 1965 در ساندیاگو کالیفرنیا به صورت یک سازمان غیرانتفاعی تأسیس شد. در سال 1971 پال توئیچل درگذشت. داروین گـــراس بــه عـنــوان نهصد و هفتاد و دومین استاد اک جانشین او شد..
داروین گراس باعث نزاعهای زیادی درباره اکنکار شد؛ چرا که بسیاری از طرفداران این آیین، وی را ـ با اینکه از سوی هیئتی از اعضای اکنکار، از جمله همسر پال توئیچل به این سمت انتخاب شده بــود، شـایـسـتـه جـانـشـیـنـی اسـتـاد پـیـشـیـن نمیدانستند.
سرانجام گراس تمامی اختیارات و مسئولیتهایش را که به استاد زنده اک مربوط میشد، از دست داد و هارولد کلمپ به عنوان نهصد و هفتاد و سومین استاد زنده اک جانشین وی شد. همچنین دعاوی حقوقی چندی میان گراس و اکنکار مبنی بر استفاده گراس از واژههایی که حق تألیف آن با اکنکار بوده است، مطرح شد.